De inhoud van zijn lezing gehouden op 12 februari in Ede vindt elders op deze site onder ‘artikelen’.

Het christendom heeft een eeuwenlange traditie in het coachen of begeleiden van mensen. Uitgangspunt is dat iedereen ‘onderweg’ is en ‘gemaakt tot God’. Het leven is een reis vol ervaringen en ontdekkingen. Velen merken dat ze onrustig en ontheemd zijn, barstensvol maar nooit vervuld. Welke stem heeft hen op weg gestuurd? Langs de weg zijn fluisteringen, openingen, aanleidingen voor gesprek. En in de verte schijnt licht tegen de horizon, als van een grote stad ergens in een donker land. Vanaf de eerste eeuwen van de kerk waren er mensen die de taak op zich namen om zoekers te begeleiden en in te wijden in het geheim van het/hun leven. Zij gingen op weg, vormden groepjes, ontwierpen trajecten en vonden disciplines uit. Voor coaches die werken uit een christelijke levensovertuiging kan die eeuwenoude traditie verrassend inspirerend zijn. In mijn lezing wil ik inzage geven in dit reservoir van ervaringen en kennis en ik wil lijnen doortrekken naar vandaag. Kunnen we in een seculiere en pluralistische samenleving iets met de inzichten van de christelijke traditie in het gidsen van mensen?

Wie is Stefan Paas?
Stefan Paas werkt als lector gemeenteopbouw aan de Christelijke Hogeschool Ede, als docent missiologie aan de Theologische Universiteit Kampen (Broederweg) en als docent missiologie aan het Center for Evangelical and Reformation Theology aan de VU. Hij is getrouwd met Dorret, met wie hij drie kinderen heeft. Zij wonen in Amsterdam en zijn betrokken bij de gemeente Via Nova .

Verslag VCC netwerk bijeenkomst op 19 november 2009 in Zwolle met Maaike Schalk
Trauma
is een ander woord voor wond, en is het gevolg van een indringende gebeurtenis, die van buitenaf op een persoon inwerkt en die onvoorspelbaar, onontkoombaar, angstaanjagend en ontwrichtend is. Wanneer er na zo’n gebeurtenis snel gelegenheid is het te verwerken in een veilige omgeving, hoeft een traumatische gebeurtenis geen langdurige, blijvende gevolgen te hebben. De persoon raakt dan weer geïntegreerd. Maar wanneer die veilige omgeving ontbreekt, ontstaat er een langdurige afsluiting voor de emoties die gepaard gaan met de traumatische gebeurtenis. Lees verder

Artikel naar aanleiding van de bijeenkomst op 23 september 2009 met Arnold Stijf als inleider

Door omstandigheden is er geen direct verslag van deze bijeenkomst beschikbaar. In onderstaand artikel is gebruik gemaakt van informatie die is aangereikt door Arnold Stijf in zijn lezing, aangevuld met bevindingen en kennis van diverse bestuursleden van de VCC (Jeanette Hogenbirk, Anne Pals, Carine Coehoorn)

Soms hoopt het werk zich op bij een klant op en dreigt stress. Verbazingwekkend is hoe verschillend mensen daarmee omgaan. De één bekijkt het probleem rustig vanuit een rationele benadering, zet alles op een rij en gaat doelgericht en met vertrouwen aan het werk om het op te lossen. De ander deelt het probleem snel met anderen, zoekt troost en hulp en pakt het probleem met hulp van een ander aan. Weer een ander steekt echter zijn kop in het zand door te vluchten in het zoeken van afleiding of leuke gedachten toe te laten die wel rust brengen, maar het probleem niet aanpakken. Deze drie manieren van omgaan met hetzelfde probleem zijn verschillende coping stijlen die mensen gebruiken om een probleem te lijf gaan. Lees verder